Janneke is ‘r wier

Janneke was vort. Janneke was an ’t logieren. Bai ‘r
ome. In Jip was alliendig. Wel drie dagen. Dat is iel arrege lank.
Jip et ‘m zo verveeld. Ai wist niet wat ‘ie mos
spuulen. In ai meakte zo. Moe zeen: ‘Oe man, wat zul ik bleede weezen as Janneke wier omme is.’ In dan zegt moe: ‘Koem, Jip.
We goonen Janneke opoalen van de trein.’
Dat is gaaf.
Ze goonen mit de bus. Ut is iel vaar. In dan koemen ze bai ut station.
‘Goonen we noar binnen?’ vragt Jip.
‘Nee,’ zegt moe. ‘We bleeven ier wachten. Kiek iero, vor dit ekkien. Aansen koemen de minsen naorr beuten. In kiek jie maar goed of je Janneke zienen. Mit ‘r moe.’
Doar koemen de minsen eut de trein. Een iele bult. Jip kiekt in kiekt. Ai zigt een mins die iel arreg op Janneke d’r moe likt. Maar nee, ’t is toch een vreemde.
‘Ze is ‘r niet,’ zegt Jip zienuwachtig.
‘Rustig an Jip,’ zegt moeder. ‘’r Koemen nog vuule maar minsen. Kiek maar.’
Ut wordt een iele drokte. D’r koemen zooooovuul minsen.
Jip wordt ‘r duuzelig van. In dan opiensen zigt ‘ie een rood jessien. In een wit mussien. Dat is Janneke. Mit ‘r moeder.
‘Ha Janneke!’ skreawt Jip.
Janneke zigt ‘m nog niet. Ze oort ‘m wel. In ze draait ‘r oofd noar links in noar rechts.
‘Janneke!’ skreawt Jip.
In dan zigt z’m.
‘Jip!’ skreawt ze terogge.
Doar is ze or.
‘Eaw je wat vor m’n mie eneumen?’ vragt Jip gelik.
‘Ja,’ zegt Janneke. ‘’t Zit in m’n koffertjen. Wacht effen, ik zul ’t ereut pakken.’
‘Nee,’ zegt Janneke d’r moe. ‘Niet iero. Dat doenen we in eus.’
In dan goonen ze allemoal wier in de bus. De bus zit vol. Ze moeten stoon.
Jip in Janneke stoonen dicht bai eenkanger. In om d’rlui eene stoonen iel arreg vuul minsen.
Grote minsen.
Janneke prot een iele bult.
In Jip prot ok een iele bult.
In dan binnen ze in eus. In Janneke dut ‘r koffertjen eupen. ‘Iero,’ zegt ze.
‘Wat zit ‘r in?’ vragt Jip.

‘Maak maar eupen,’ zegt Janneke.
Jip makt ’t kadootjen eupen.
Ooooooh! Wat prachtig. Ut is een bus. Een echte mooie bus. Een rooie.
‘Dank je wel,’ zegt Jip. ‘As ik vort goon, zul ik vor joe ok wat mieniemen.’
‘Nou moet jelui allebaaie op een bedde,’ zegt moeder. ‘In murregen muug jelui mit z’n twien mit de bus spuulen.’