Dierenteun

‘Hè, wat zit je wier te klieken mit je pap, Jip. Kiek ers nor Janneke! Die dot et gank. Die klikt niet. Kiek maar, hap hap hap! Zo moet et, Jip!’

‘Ik lust gien pap,’ zegt Jip. ‘Alteed moet ik pap eten. Alteed pap. Ik vin pap vies.’ In Jip zwaait mit z’n lepel. Er vligt een iele klodder pap duur de kamer. In Moe is kwaod (of dol). In Janneke zegt: ‘Jie binnen vies!’

In dan komt va. In va pakt Jip z’n lepel. In ij zegt: ‘Kiek, nou moeten alle dieren in erlui z’n okke. Dit is een eulifaant, Jip.’ In va pakt een lepel pap. ‘Die moet in z’n okke. Eupen dat ok.’

Jip dot z’n moend wijd eupen.

‘In dit is een kameel (kamiel?). Voorut, kameel, in je okke.’

‘In dit is een nijlpaard. Toe dan, nijlpaard!’

‘In et ukkien got amaar eupen. In de dieren gaon nor binnen. Achter eenkanger. Et got zo lekker gank.

‘In dit is een struisvoegel,’ zegt va.

Maar Jip oudt z’n moend dicht. ‘Wat is een struisvoegel?’ vraagt ie.

‘Kiek,’ zegt va. ‘Ik zal em vor je teakenen. Et is een iele grote voegel. Mit iele grote veren. In mit iele lange poten. Zien je, dit is een struisvoegel. In nou komt ie. Ij wil in z’n okke!’

Dor got ut ukkien wier eupen.

In dan komt ok de beer nog.

In dan komt ok de tijger nog.

In de lieuw.

‘In wat komt er nou?’ vraagt Jip. Ij dut et ukkien alwier wijd eupen.

‘Nou komt er niks maar,’ zegt va. ‘De dieren zitten allemaol in erlui z’n okke.’

‘Hè,’ zegt Jip, ‘wat jammer.’

‘Meen pap was allank op,’ zegt Janneke. Meen moend was gien ukkien.’

‘Nou, we eawen nog maar dieren in eus,’ zegt va. ‘Kiek maar, een plekkien bol vor Janneke. In een plekkien bol vor Jip. Al die stukkies binnen wier biesten.’

‘Ier komt de aap, Janneke.’

‘In ier komt de kangoeroe, Jip.’

‘In ier komt een iel gewoen paard an.’

‘Nou,’ zegt moe. ‘Jie kunen toveren, va! Murregen doen we wier dierentuntjen. In nou op een bedde. Et is teed ok. Kiek maar, de klokke kiekt kwaod. Iel kwaod.’

Jip in Janneke zien et. De klokke kiekt iel kwaod.