‘Wat goon je doen, va?’ vragt Jip.
‘Ik goon een foto van julie maken, ‘zegt m’n va. ‘Goon mar nor de teun.
Op ut binkien zitten.’
Dor zitten ze dan. Aand in aand.
Mar as m’n va got stoon mit ut fotoapparaat, zegt Janneke:
‘Poppejans moet ur ok op.’
Ze got poppenjans aolen. Dor zitten ze dan mit z’n drietjes.
‘De beer!’ roept Jip. ‘De beer moet er ok op.’
In ai got ut eus in om de beer te aolen.
‘Zo,’ zegt m’n va, ‘in nou lachen. In stille zitten.’
‘De katte moet er ok op,’ zegt Janneke.
In ze nimt de katte op ur skoot.
‘Is ut nou klaor?’ vragt m’n va. ‘Bleef nou urs stille zitten.’
‘Takkie,’ zegt Jip. ‘Takkie! Koem ur gank bai.’
Takkie komt anvliegen. Mar ai wil niet stille bleven zitten.
Ai pakt Poppejans op in vligt ermie duur de teun.
Ut duurt een iele teed voor ze Takkie evongen ewen.
Jip in Janneke gillen in m’n va is er mie an.
Èndelijk zitten ze wier in Takkie zit iel lief tussen Jip in Janneke in.
‘Effen lachen,’ zegt m’n va.
‘Ut egeltjen nog,’ zegt Jip.
‘Nee or,’ zegt m’n va. ‘Ut is nou klaor.’
In… klik… daor staon ze allemaol op de foto.
In of ut mooi eworren is?
Nou! Kiek zellef maar!