IJs eeten

‘Zag jie dat?’ roept Jip.
‘Nee, wattan?’ roept Janneke.
‘De ijssieskarre. Ik zag de ijssieskarre!’
Jip in Janneke zitten vor ’t raam.
In Jip wupt overeand.
‘Gank,’ zegt ‘ie. ‘Gank noar de ijssieskarre.’
‘Ja, gank!’ roept Janneke.
Ze vliegen de duur eut. ‘Ai ging die stroat in,’ zegt Jip. Ze lopen de stroat eut in goonen dan rechtsof. Doar is ok niks.
Ze goonen nou wier een angere stroat in.
Cheden, woar is die ijssieskarre nou ‘eblieven?
‘Doaro! Doar!’ skreawt Janneke. ‘Ik zien ‘m!’ Ze vliegen. In ja oor, doar is een witte bakfiets. Jip in Janneke binnen zó loove. Maar ze binnen d’r nou iel dichtbai.
Ochai, ’t is de ijssieskarre niet! ’t Is een anger wit karretjen.
Jip in Janneke goonen zitten op de banen. In ze moeten baina kreeten.
‘Jammer ih,’ zegt Jip.
‘Ja,’ zegt Janneke. ‘Maar we adden toch gien geld.’
‘Oe nee,’ zegt Jip. ‘Dat is woar ok.’
‘Wat doenen julie nou ier?’ oren ze opiensen.
Ze kieken. Doar stot een auto. De auto van ome Ink.
‘Wai zaggen de ijssieskarre,’ zegt Janneke.
‘Maar ‘t was ‘m niet. Ut was een angere karre,’ zegt Jip.
‘In nou binnen we iero.’
‘Nee,’ zegt ome Ink. ‘Ut is ok vuus te vroeg vor de ijssieskarre. Die is ‘r nog niet. Wou jelui graag een ijssien?’
‘Ja,’ zegt Janneke.
‘Ja,’ zegt Jip.
‘Koem maar mie in m’n auto,’ zegt ome Ink.
Oeh, wat lekker. Ze mugen mit z’n twieën achterin. In ze raaien noar de stad.
In dan parkeert ome Ink de auto. Jip zigt ’t al. Ier is de bakker. Hier verkopen ze taartjes. In ijs. In
achter in de winkel binnen tafeltjes. In stoeltjes. Doar kuun je goon zitten. In ijssies eten.
‘Zo,’ zegt ome Ink. ‘In nou kreeg jelui van mai ijs.’
Ze eawen allebaie een iel groot glas vol mit ijs. Mit slagroom in kersen. Zo lekker. In zovuul.
Ze proaten iel de teed niet. Ze eten.
‘Oe got ’t mit je moe?’ vragt ome Ink.
Maar Jip gift gien antwoord.

Janneke gift ok gien antwoord. Ze eawen gien teed.
Ze moeten ijs eten. D’rlui z’n glas is iel gank leeg.
‘Nou,’ zegt ome Ink. ‘Dat is knap. In nou bring ik jelui in eus.’
As ze in eus binnen, zegt Jip: ‘We eawen ijs ‘ad, van ome Ink.’
‘Mit slagroom,’ zegt Janneke.
‘Echt woar?’ vragt moeder.
‘Ja, echt.’
‘Jelui binnen verwonnen aapies.’