In de draaimullem

‘Er is een draaimullem,’ roept Jip. ‘Er is een echte draaimullem. Mit paarden!’

Jip in Jannek gaon kieken. Et is niet ielemaol karmis. Maar een klean bietjen karmis. Er stot een draaimullem. In een zwiefmullem.

De zwiefmullem is ooge in skril. Maar de draaimullem is arg leuk. Er binnen paarden, die roenddraaien. Een gruune in een gele in een roze. In kiek, er is ok een zwaon, wor je op kunen zitten. In een beer in een eulifaant.

‘Moe, ut kost geld!’ roept Jip. In Janneke got ok in eus vragen: ‘Moe, kreeg ik geld vor de draaimullem?’

Ze kregen allebeie genoeg vor twie keer. In dan got er een bel. Ting, ting, ting… in dor got et… iel gank. Roend in roend in roend in roend. Et is zo eerlijk. Jip kiekt omme in ij zigt Janneke, die achter em zit, op et paard.

‘Eui!’ roept ij. In ij stikt zn aand op.

‘Eui!’ roept Janneke. Mar ze dorst er aand niet op te steken. Want ze is een bietjen bange.

Och, nou got et zuutjes. Nou got et iel zuutjes. Nou staon ze stille.

‘Nog ers,’ zegt Janneke. ‘We kunen nog een keer.’

Ze gaon nog ers. Mar et is zo gank klaor.

‘Koem,’ zegt  Jip. ‘We gaon et nog een keer vragen, teus.’

Mar de moe van Jip zegt: ‘We bleeven niet biezig.’ In de moe van Janneke zegt: ‘Murregen wier.’

Dan gaon Jip in Janneke verdrietig vort. In ze gaon kieken nor de draaimullem.

In om allef ienen komt de va van Jip langerst. Op de fiets. ‘Wil jelui ok een keer?’ roept ie. In ij stapt of. Jip in Janneke kregen wier allebeie geld van Jip z’n va. In dan nog een keer.

Dan gaon ze nor eus op Va z’n fiets. Om de kost.

‘Wij binnen vier keer in de draaimullem ewest!’roept Jip.

‘Jelui worren mar verwind!’ zegt Moe.