Janneke is ziek.
Mag ik nor d’r toe ? vragt Jip.
Nee, zegt Jip z’n moe, Janneke et een klean bietjun griep.
Hoevuul griep? zegt Jip. Zo’n bietjun? Of un pupelbietjun?
Zo’n bietjun zegt z’n moe. Maar jie moeten vandage mar allien spuulen in murrugun ok.
Dat is vurvelend . Jip wiet niet wat ie moet doen.
Z’n bromtol is kupot in Beer wil ok niet spuulen, die wil allien slapen.
‘Ik goan op m’n hoofd stoan’ zegt Jip. In ij dot ut ok, mar ij valt amaar omme.
Eendeluk got Jip nor beuten. Doar is ut eus van Janneke. Mar ij durft ur niet in te goon.
Ur stot ur iene vor ut raam.
Kiek dat is de moeder van Janneke. In doar is Janneke ok. mit un sjaal om ur nekkien, een wollun sjaal.
‘Eu ‘zegt Jip
‘Eu ‘zegt Janneke.
Mar ze is zo vaar weg, ut raam is ok zo oge.
Dan zigt Jip ut slikvat stoan. Ij sliept ut ding vor ut raam. In dan klimt ie ur bovenop.
Nou kan ie duur ut raam kieken in hij kan z’n neuze tugen ut glas drokken.
In Janneke drokt ok ur neuze tugen ut glas.
Twie neuzen tugen un kanger mit ut raam ur tussen.
‘Doeg’ zegt Jip
‘Doeg’ zegt Janneke
In Jip got noar eus in roept; ‘ik eaw toch mit Janneke u spuuld’
‘Wat? ’zegt zn moe, ondeugundu jonge!
‘Duur ut raam eene ‘zegt Jip.
In dan lacht z’n moe wier.