Janneke is jaorig

Jip wort wakker. Et is nog donker beuten. Mar ij dinkt: Janneke is jaorig! In ij stot op. IJ got iel zuutjes noar z’n moeder. Moeder legt nog op een bedde. Ze slapt. ‘Moe,’ zegt Jip, ‘Janneke is jaorig.’

‘mmmmmm…’ zegt moeder. Ze wort er niet wakker van.

‘Janneke is jaorig!’ skreawt Jip.

Nou is vader wakker eworren. IJ is kwaod. IJ zegt: ‘Leuster ers, Jip. Et is pas zes uur. Op een bedde jie. Totdat ik je roep.’

Jip got verdrietig wier op een bedde. In et duurt arg lange vordat vader roept.

‘Mag ik nou naor Janneke?’ vragt Jip.

‘Eerst je bol opeten,’ zeg moeder. ‘In je melk. In je netjes anklien. Zo. Nou is et acht uur. Nou mag je goon. In gief eur dan dissen bloemetjes. In et kedo.’. Daor got Jip.

IJ krupt duur de bussies. Dan is ie op de achterstraot bij Janneke. IJ got duur de achterduur.

Daor zit Janneke. Ze zit op een versierde stoel. Prachtig.

Een stoel vol mit linten in strikken.

In er angen slingers in de kamer. Mit van alle kleuren.

In er binnen lampions.

‘Gefilicitierd,’ zegt Jip.

In ij gift de bloemetjes.

‘Dank je wel,’ zegt Janneke. In ze gift Jip een poes.

‘In nou wil ik ranja,’ zegt Jip.

Maar de moeder van Janneke zegt: ‘Nee Jip. Et is nog vuuste vroeg vor ranja. Wil je een beker melk?’

‘Bah’, zegt Jip. ‘Melk! Ik eaw al een iele beker op.’

‘Kiek ers,’ zegt Janneke. ‘Ik eaw al een kedo ad.’

In je laot et zien. Et is een strikplank. In een strikbout. Vor de kliertjes van Poppejans.

Poppejans zit er naor er. Op de versierde stoel. In ze is ok arg bleede.

‘Van mij kree je ok een kedo,’ zeg Jip.

‘Waor is et dan?’ vragt Janneke.

Jip krigt een kleur. ‘Et kedo is weg.’ Toen ie eut eus ging, ad ie et nog. Et was een groot pak. In nou is et weg.

‘Bin je duur de bussies ekruupen, Jip?’ vragt de moeder van Janneke.

‘Ja, ik bin duur de bussies ekruupen.’

‘Goon dan ers kieken of et daor nog legt.’

Jip vligt de teun in. In ij kiekt in de bussies. Ja oor. Daor legt et pak nog. In Jip nimt et gank mie.

‘Asjeblieft,’ zegt ie.

Janneke maakt et gank eupen. Et is een reaswiegetjen. Mit een baby poppe erin. Oe, wat mooi. Janneke is er zo bleede mie.

‘Die niem ik elleke dag mie,’ zegt ze. ‘As ik nor joe toe goon.’. In dat dot ze de baby in bad.

In Jip mag ellepen.