Jip is een maotjen

Ik moet reest aolen’zegt Janneke. ‘In botter. Bai de winkel. Goon je mie Jip?’’Ja’zegt Jip. Ai dot zun jas an in is de duur al ut.
‘Ee’roept zun moe. ‘Doen je wel je musse op? Mit disse kelte zonger musse. Dat kan toch niet.’
Mar Jip wil zun musse niet op.
‘Ik wil een doekien op mun oofd net as Janneke.’
Want Janneke et een mooi doekien op ur oofd. Mit rooie in gele striepen. In een knoffel ur bovenop.
‘Vooruit’ zegt moe. ‘As jie dat willen, dan kan dat. Koem mar ier.’ In ze knoffelt Jip ok een doekien om zun oofd. Ientjen mit gruune rutjes. Mit een knoffel ur bovenop. (Vooruit = Vorut dan maar)
‘Kiek ers an, das lekkur warum.’
De man van de winkel iet Jaawk.
Ai et een bult grote gloazen potten op de toonbank stoan. Mit drok. In met steekies. In mit balletjes.
Jip in Janneke kregen alteed wat bai Jaawk.
‘Gedag Jaawk.’ zegt Janneke
‘Gedag moatjes’ zegt Jaawk.
Jip krigt een rooie kop. Moatjes! (of: Jip zun arses wordt ielemoal rood)
‘Ik bin gien moatjen.’ Zegt ie dol. ‘Ik bin een jongetjen!’
‘Och gai. ’zegt Jaawk. ‘dat zag ik in de gauwigheid niet.’
‘Mar ik eiw toch een broek an.’ zegt Jip.
‘Ja mar,’ zegt Jaawk. ‘kiek, je moat, et toch ok un broek an’. Das woar. Janneke et ok een lange broek an mit die kelte.
‘In jelui ewen allebaie een moatjesdoekien op’ zegt Jaawk.
Jip dot zun doekien van zun oofd.
‘O, nou zien ik ut,’zegt Jaawk. ‘Dag knul’
Dan kopt Janneke reest in botter in ze kreegen allebaie een groot steekien.
As ze in eus koemen, is Jip nog alteed dol. ‘Moatjes!’ bromt ie.
‘Ja,’ zegt zun moe. ‘Dat kreeg je dur van.’