Kreeten in lachen

Jip et naie klieren an.
In Janneke et un naie jurrek an.
Want ze goan nor een fiesien. Frans is joarig. In Frans woent effen varderop. In ur koemen nog maar jongutjes en moatjes.
Jip in Janneke eiwen allebaie een kadoootjen. Un mooi kadootjen vor Frans. Jip gift een trein. In Janneke gift krijt. In as ze an de deur bellen, oren ze binnen un bult arrie.
Ze binnen al an ut spuulen, de kiegeren.
In as ze Frans felecitiert ewen, in ut kadootjen u gieven ewen, dan kregen Jip in Janneke allebaie een taartjen.
Jip mit slagrom.
In Janneke mit roze sukker.
Dor zitten ze dan. In ze eeten eerst ut taartjen op vor dat ze goan spuulen.
Dan komt ur een jongetjun an. Een jongetjen dat ze niet kinnen. Ei gift Jip een drok. In Jip lot zun taartjun vallen. Dor legt ut, flats, op de groend.
In dan wordt Jip arrug kwaod. Ei gift ut jongetjen een drok teroge.
In dan gift ut jongentjen um een jink.
In Jip skreeuwt: ‘Gemienerik!’ In ei gift um een mep. (opduvel)
‘Ou op!’ roept Janneke. Mar ze vechten echt. Jip in ut jongetjen rollen over de groend. Over ut slagroomtaartjen eene.
Eindeluk komt Frans zun moe er an in ze zegt: ‘Wat is dit nou?’ Goan jelui vechten? Op Frans’ zun verjoardag?’
Dan got Jip stoan. In ut jongetjun got ok stoan. In ze binnen allebaie zo verrot, zo verskrikkelijk verrot. Ze zitten ielemoal onger de slagrom.
‘Koem’zegt Janneke, ‘koem we goan nor eus.’
‘Nou,’ zegt de moe van Frans, ‘bleef nog effen.’
Mar Jip in Janneke willen niet bleven. Ze goan nor eus.

As ze in eus binnen, zegt Jips moe: Ocheden Jip, wat zien je er eut!’ Jip krit. Ei kan niet praoten.
Mar Janneke vertelt ut iele verhoal.
‘Man, man,’ zegt Jips moe. ‘Das toch niet zó arrug, Koem, ik zal je effen wassen, Jip. In angere klieren an doen.
In dan goan we mit eenkanger terogge nor ut fiest.
As ze mit erluis moe terogge koemen bai Frans zun eus, dan is ut angere jongetjun er nog. In ij krit nog de iele teed.
‘Nou,’zegt Jip zun moe. ‘Gief ekanger mar een aand.’
Dat doen ze allebaie. Mar ze kieken nog wel dol.
‘oe iet jie?’vraagt Jip zun moe.
‘Jan,’zegt ut jongetjun.
‘Nou niet mar dol wezen op Jip, or Jan’zegt Jip zun moe. Ïn jie ok niet mar Jip. Goon lekker spuulen.’ In Jips moe got vort.
In dan spuulen ze mit zun drien. Jip in Janneke in Jan. Mit de naie trein. In alles is wier goed. In ze ewen un bult lol.