Moeder is ziek

‘Ssst’ (uust? Of is dat te agressief), zegt va, ‘je moeten zuutjes doen. Moe is een bietjen ziek. Ze legt op een bedde in ze mag niet wakker worren.’

Janneke komt er in.

‘Ssst’, zegt Jip. ‘Moe is ziek. Je moeten iel zuutjes doen.’

Jip in Janneke lopen nou op erlui z’n tietjes duur et eus in ze fluusteren.

‘Wiet je wat,’ zegt va, ‘zodrekt muug jelui d’r een kuppien thee bringen. As ze wakker is, thee op een bedde.’

Va skinkt de thee in in Janneke smeert een kweewk , want dat kan ze arreg goed. Ze dot er sukker op.

‘Zo,’ zegt Va, ‘in nou muug jelui samen de thee nor boven bringen op een blaodjen (dienblad zeggen wij thuis?). Maar zuutjes or! Goedzo, wat bin jelui groot!’

Jip in Janneke gaon nor boven. Janneke dragt et bloadjen.

‘Nou ik effen,’ zegt Jip.

‘Nee,’ zegt Janneke, ‘ik mag et dragen.’

‘Nee,’ roept Jip, ‘nou ik’.

O, o, ze kreegen arrie. Arrie op de trappe. Jip trekt an et blaodjen in Janneke trekt ok en dan in ien keer rinkeleking… dor valt et kuppien thee. Et valt van de trappe in et kweewkien ok.

Moe roept eut et bedde: ‘Wat aol jelui eut?’

In va zegt ongeran de trappe: ‘Hè, wat bin jelui nog klean.’

In Jip in Janneke kreeten allebeie. Ze moeten et zellef opreumen. In dan mag Janneke wier een kuppien thee nor boven bringen in Jip een kweewk. Allebeie op erlui z’n eagen bloadjen in dan got et iel goed.

‘Dank je wel or,’ zegt Moe. ‘Ik voel m’n al vuul beter.’