Naor et circus

‘In’, vraagt moeder, ‘oe was et?’

Je moet wieten: Jip in Janneke binnen naor et circus ewest. In nou binnen ze wier teus.

‘Oe was et?’ vragt moeder.

‘Leuk!’ skreawt Jip. ‘Zo leuk! Et apien zat op een fiets!’

‘In et angere apien at van een burdjen,’ zegt Janneke.

‘Mit mis in vurk!’

‘In er was een man in die gooide mit vaozen,’ roept Jip.

‘In die voazen blieven iel’, gilt Janneke.

In dan proaten ze zo duur eenkanger dat moeder zegt: ‘Niet allebeie tegelik, Jip’. Mar et was ok zo prachtig.

Vor ze op een bedde goon, zeg Janneke: ‘Kuun jie argens op stoon in mit vaozen gooien, Jip?’

‘Ja,’ zegt Jip. ‘dan moet jie dat mins wezen die ernaost stot. ‘

Jip zet de stoel op de tafel. Dan got ie er op leggen. Op z’n buk. In dan gift Janneke em een vaoze van et kessien. In jip gooit em in de locht. In vangt de vaoze netjes wier op.

Janneke stot ernaost. Ze out eur rukkien vast in beugt vor et publiek.

‘Opla,’ zegt Jip. IJ gooit de vaoze nou arg oge de locht in.

Pats … zegt de vaoze. Oe elp, nou is ie kepot. Ielegoar kepot!

In Jip z’n moe komt binnen.

‘Oe mimme,’ zegt ze, ‘wat is ier loos?’

‘Ik was die man die mit vaozen jongeliert,’zeg Jip.

‘In ik was dat mins die erbij stot,’ zegt Janneke.

‘Maar ik kan et nog niet zo best,’ klaagt Jip.

‘Op jeluiers nest,’ zeg moeder, ‘Kom Janneke, naor eus. M’n mooie vaoze kepot!’

Moeder is echt verdrietig. In Janneke got arg geskrokken naor eus.

As Jip op een bedde legt, zegt ie nog: ‘In et circus blief de vaoze iel.’

‘Ja,’ zeg moeder, ‘maar meen vaoze is kepot.’.

Vordat Jip in slaap valt, dink ie nog: ik goon een naaie vaoze vor m’n moe kopen.