Pootje baden

Kiek zegt Jip, die jongens binnen aan et pootje baden.
Ja, zegt Janneke. Maar et binnen grote jonges.
Wij doen ok mie, zegt Jip. Wij binnen ok groot.
Hij dot z’n skoenen eut.
Mag et wel, zegt Janneke.
Vanzellef, zegt Jip. Kom, doen je skoenen eut, Janneke.
Janneke vindt et een bietjun skril, maar ze trekt ok er skoenen eut.
Is et niet te diep? vragt ze.
Nee lekker, zegt Jip . Hij stot al tot z’n inkels in et waoter.
Er is wel vuul modder, zegt hij.
Binnen er gien biesten in ut waoter?. Vraagt Janneke.
Nee, zegt Jip, kom nou.
Dan got Janneke ok. Et is wel leuk.
Et waoter is koud maar dat gift niet.
Allien, de grote jonges binnen niet lief.
Ze plagen Jip en Janneke. Ze spatten mit waoter. Ou op! skreawt Jip.
Maar ze doen et toch. In ze probieren Janneke omme te drokken.
Eandelijk gaon de grote jonges weg.
Zo zegt Jip. Die eaw ik weg ejoegen. In hij is groos.
Maar nou is er opiens toch niet vuul maar an.
Zeiknat in onger de modder kreupen Jip in Janneke op et droge.
Woar binnen m’n skoenen? Roept Janneke.
De skoentjes binnen weg. O, o dat eawen de grote jonges edaon.
Daor! roept Jip.
Jannekes skoentjes angen in een boom. Iel oge.
Ik kan er nooit bij, zegt Janneke.
Wacht, zegt Jip, klim maar op mijn rogge, dan kun je er wel bij.
Dat doen ze. In het got. As Janneke op Jips rogge stot kan ze de skoenentjes net pakken.
Hè hè, gelokkig. Wat binnen ze blede.
Maar de moe van Jip is niet blede. In de moe van Janneke is ok niet blede as die twie in eus
komen. Want ze moeteh wier in bad in erluiers klieren ok.