Takkie eet mie

‘Jip, wat zit je toch te meaken,’ zegt moeder. ‘Je doenen al een uur over je plakke bol. In doar is Janneke al om je op te oalen.
Je moeten effen wachten, Janneke. Jip zit nog te eten. Wil je ok een plakke bol?’
‘Lekker,’ zegt Janneke.
Doar zitten ze mit z’n twieën te eten. ’t Is wel gezellig. Maar Jip dut toch nog arreg langzaam.
‘We zullen spuulen datten we een va in een moe binnen,’ zegt Janneke. ‘In we eawen vollek, dat is Takkie. Ai mag mie-eten.’
‘Ja,’ zegt Jip. Ai dot Takkie een slabber omme. In ai zet Takkie op een stoel. Takkie is een iele lieve gast. Ai blift rustig zitten in ai kiekt inkelt om ‘m eene.
‘Moet jie ook een plakke bol?’ vragt Janneke an de gast.
Takkie zegt niks.
‘Wil je hagelslag op je plakke bol?’ vragt Jip.
Takkie is nou benait ‘eworren.
‘Of eaw je liever sukker?’ vragt Janneke.
Maar ochai, doar wupt de gast opiensen omooge. In ai wupt boven op de tafel. Ai pakt een plakke bol in wupt ‘rmie van de tafel of in ai vliegt duur de kamer.
‘Hoooo, hé!’ skreawt Jip.
Moeder pakt de plakke bol wier of van Takkie. Ze moet arreg lachen in ze zegt: ‘Ik veen jelui z’n gast ielemoal niet netjes.
Va in moe moeten maar anger vollek vragen.
Maar va krigt eerst een angere plakke bol. In die moet in drie minuten op wezen.’
Dan is de plakke bol in vier minuten op.
In dat is toch arrege gank.