Takkie is weg

Ut is toch zo verdrietig. Zo akelig!
Takkie is vort. Takkie is wegeloepen.
Vand’ochted was ai al kweet. In Jip et eroepen: ‘Takkie!’ 
In Janneke et ok eroepen: ‘Takkie-ie-ie-ie-ie!
Maar ai blief kweet. In nou is ut al aved in Takkie is nog niet terogge.
‘Ik goon niet nor een bedde,’ zegt Jip. 
‘Mar je kunen toch niet de iele nacht op bleven,’ zegt m’n moe. ‘Murregen goon we nor de peliesie. Dan vragen we of ze Takkie evoenden ewen.’ 
In Jip got triest z’n tanen poesen. 
Nou moet ie goon slapen in waorskijnlijk is Takkie wel ielemaol verdwaold, arreges vaar weg.
‘Ik koem je instoppen,’ zegt m’n va. ‘Je oeven niet bange te wezen, Jip. 
Murregen goon we nor de peliesie. Dan komt ut wel goed.’
Mar as z’n va weg is, moet Jip wel effen kreten. In dan valt ai in slaap.
In midden in de nacht wordt Jip wakker. Wat is dat?
Ai oort zuutjes gejank. In een tel is Jip eut z’n bedde.
Takkie!
Ai got gank de trappe of in ai dut zuutjes de achterduur eupen. Takkie vligt nor binnen. Ai is zo bleede, ai jankt urvan. Ai springt tugen Jip op. Ai slikt an Jip z’n neuze. ‘Och, Takkie,’ zegt Jip. ‘Wor was je toch! Et een kwoie man je mie eneumen? Of was je verdwaold? Wor was je nou?’
Mar Takkie kan ut niet zeggen wor ai ezeten ad’.
Jip in Takkie rollen mit eenkanger duur de gank in ewen een bult lol.
Dan komt ur in ienkeer een mins nor benien. Ut is m’n moe.
‘Wat is dat?’ vraagt ze verskeuten. ‘Wat is ier loos? Bin jie benien, Jip?’
‘Takkie is terogge,’ schrèwt Jip. ‘Takkie is terogge. Mag ik ut tugen Janneke zeggen?
‘Nee,’ zegt m’n moe. ‘Ut is midden in de nacht. Goon mar gauw wier doneken. 
Murregen zicht Janneke ut vanzellef.’
In vor disse iene keer mag Takkie in Jip z’n kamer slapen.
Op ut metjen voor ut bedde.