‘Muugen wij op de roltrappe?’ vragt Janneke.
‘Zodrekt,’ zegt ‘r moe. ‘Ik moet eerst effen waanten koopen.’
Jip in Janneke binnen arg ongeduldug. Ze wille zo graag op de roltrappe. Janneke
wupt op in neer. In ze zegt: ‘Toe dan! Kom nou! ‘
‘Zo,’ zegt moeder. ‘Nou goan we nor booven. Mit de roltrappe. Kom maar.
Vorzichtug or!’
Doar goan ze. Ut is wel een bietjun skril. Jip houdt um goed vast an de luuning.
In Janneke houdt ur moe goed vast.
‘Bleef mar stille stoan,’ zegt moeder. We goan vanzelluf nor booven’
‘Ut ofstappen is muuluk, hè?’ zegt Jip. ‘Mar ik kan ut goed, kiek maar.’
Ze goan nog ooger. Nor de dorde vurdieping. In dan nor de vierde. In dan nor de veefde.
‘Nou kuunen we niet ooger,’zegt moeder.
‘Nou goan we turogge mit de lift.’
Dat is ok fijn. De lift! Ut is zo’n leuk kamertjun.
De duuren goan eupen. In ze drokkun op un knuppien. In dan zzzzzzz doar goon ze noar benien.
Ín nou goan we wier mit de roltrappe nor boavun!’ roept Janneke.
“nee or,’zegt moeder. We bleeven niet an de gang. Nou is ut welletjes. Mar wie wil u run gloasien ranja?’
‘Ik !’ gilt Jip.
‘Ik ok!’ roept Janneke.
In ze kreegen allebeie un gloasien ranja. Mit un rietjun.
Jip krigt geele. En Janneke krigt rooie.
Ut is guweldug om mit moeder te winkelen.